Kamerlingh Onneslaboratorium

In 1940 was het Kamerlingh Onneslaboratorium een wereldvermaard natuurkundig centrum voor onderzoek naar extreem koude temperaturen (cryogeen onderzoek). Het was genoemd naar de in 1926 overleden natuurkundige Heike Kamerlingh Onnes, die in 1930 de Nobelprijs voor natuurkunde had gekregen. In 1940 bewoog het onderzoek zich op het terrein van supergeleiding en kernenergie.
Vanwege de uitmuntende onderzoeksresultaten mocht het lab zich verheugen in een warme belangstelling van Duitse kant. In februari 1943 kwam de Duitse natuurkundige Alfred Böttcher een kijkje nemen, maar hij mocht er niet komen werken. Böttcher was Obersturmführer van de Waffen-SS en was leider van het SS-Mannschaftshaus aan het Rapenburg. Terwijl hij zelf werkzaam was in het Anorganisch Scheikundig Laboratorium bleef Böttcher de ontwikkelingen in het Kamerlingh Onneslaboratorium nauwlettend volgen. In Duitsland werd het atoomonderzoek (uiteraard) ook voor militaire toepassingen verricht.
In de zomer van 1944 kwamen de werkzaamheden op het lab tot stilstand. Böttcher kwam met een vordering van materialen en instrumenten, om die naar Duitsland af te voeren. Dat is inderdaad gebeurd; een deel was voortijdig in veiligheid gebracht, een deel kwam na de oorlog uit Duitsland terug.
In de Hongerwinter bivakkeerden er enkele onderduikers, onder wie personeelsleden. Op Dolle Dinsdag verzamelde zich een paramilitaire verzetsgroep in het gebouw en eind april 1945 een sectie van de Binnenlandse Strijdkrachten.

Go to Locatie

Locatie

900+ locaties

Go to verhaal

verhaal

950+ verhalen

Go to Tijdlijn

Tijdlijn

400+ datums

Go to trefwoord

trefwoord

375+ trefwoorden